Na Brakel reden we op 17 december, door de sneeuw, verder naar Menen.
Het bestuur van OKRA Menen had ons uitgenodigd op hun jaarlijks Kerstfeest.
Deze uitnodiging lag reeds lang vast en de dames hadden me beloofd om minstens 50 knuffelkapjes te maken en mij deze dan plechtig te overhandigen.
Ik had al een vaag vermoeden dat dit getal ruim zou overschreden zijn maar durfde toch geen gokje te wagen.
Hoeveel stuks zouden deze lieve dames gemaakt hebben?
4 grote kartonnen dozen, netjes ingepakt met strik en al werden naar voren gebracht.
Toen moest ik toch raden.
100? .... hoger
120? .... hoger
140? .... hoger
180? .... hoger
200? .... hoger
nee toch...
210? .... hoger
220? .... hoger
240? .... hoger
260? .... ééntje lager!!!!
259 MUTSJES!!!!!
Wie had dat kunnen denken? Nooit had ik kunnen hopen op zoveel exemplaren.
Is het niet geweldig?
Hieronder een paar mutsjes in detail.
Ik kon ze natuurlijk niet alle 259 hier plaatsen.
De dag daarop vonden een aantal ervan reeds hun nieuwe bestemming in het ziekenhuis Maria Voorzieningheid in Kortrijk.
Er waren ook een groot aantal kindermutsjes bij. Toevallig kreeg ik rond die periode een oproepje uit Nederland. De mama van een klein meisje met hersentumor, was op zoek naar leuke mutsjes. Een aantal van de Menense kindermutsjes vonden daar hun bestemming.